Blog

Μια αγκαλιά αγάπης για τα παιδιά στο Νοσοκομείο Καρδίτσας!

Αυτές τις γιορτινές μέρες λάβαμε ένα συγκινητικό τηλεφώνημα από τον κύριο Σωτήριο Παπαλίτσα, ο οποίος εργάζεται με παιδιά ΑΜΕΑ και στηρίζει με ευαισθησία τον συνάνθρωπο. Μας πρότεινε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να φέρουμε χαρά στα παιδιά που θα περάσουν τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά στο Νοσοκομείο Καρδίτσας.

Η τελευταία μέρα του χρόνου είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να κάνουμε ένα όμορφο ταξίδι ανασκόπησης μαζί με τα μικρά μας. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, γεμάτα φαντασία και περιέργεια, μπορούν να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτή τη διαδικασία, μετατρέποντάς την σε μια δημιουργική και γεμάτη αγάπη δραστηριότητα.

Η ιδέα του Κού-κου ...Τα! γεννήθηκε πριν χρόνια. Παίζοντας με τα αγαπημένα μου ανηψάκια το παιχνίδι κούκου τσα, έμεινε στο μυαλό μου χαραγμένη η γλυκιά φωνούλα τους να λέει "Κού-κου ...Τα!!!"
Έτσι μετά από χρόνια έχοντας γίνει μητέρα η ίδια, μεγαλώνω τον γιο μου παίζοντας μαζί του Κού-κου ...Τα!!!

Παράλληλα με την μητρότητα έζησα από πρώτο χέρι τις διαφορετικές ανάγκες του παιδιού μου διαπιστώνοντας οτι ανήκει στο φάσμα του αυτισμού.

Διαφορετικές ανάγκες στην καθημερινότητα, στο φαγητό, στο παιχνίδι ακόμα και στο ντύσιμο. Οι αισθητηριακές αναζητήσεις του παιδιού μου με οδήγησαν να δημιουργήσω μια τεράστια λίστα με όλα όσα τον έκαναν να νιώθει άνετα και βολικά, του έδιναν χαρά και τον βοηθούσαν να αυτορυθμίζεται γρήγορα. Έτσι βοηθούσα κι εγώ τον εαυτό μου να μην χάνομαι σε διαρκή αναζήτηση σωτηρίων λύσεων σε στιγμές κρίσης, τα γνωστά tantrums.

Ας σταματήσουμε να αναρωτιώμαστε τί προκαλεί τον αυτισμό και ας ασχοληθούμε με τις επιπτώσεις του στη ζωή μας.

Άπειρες συζητήσεις με ειδικούς, με φίλους, με άλλους γονείς παιδιών που συναντάμε έξω απο τα κέντρα παρέμβασης. Με κάθε πρόσωπο που σχετίζεται με τον αυτισμό σε κάποιο βαθμό, εμείς δεν χάνουμε την ευκαιρία να ανοίξουμε κουβέντα για τους λόγους που ο καθένας μας νομίζει οτι είναι η αιτία για τον αυτισμό του παιδιού του.

Δεν είναι λίγες οι φορές, που τα συμπεράσματα στο τέλος της κουβέντας είναι πως μερικοί ενοχοποιούν τόσο τον εαυτό τους σε σημείο που δεν έχουν μια λειτουργική σχέση με το παιδί τους. Τα βάζουν με το παιδί και καταστρέφουν την σχέση τους ή βρίσκουν κάτι να κατηγορήσουν και ασχολούνται σχεδόν εμμονικά με εκείνο.